Mey Elbi – Bağışıklık

Kendini Sevmek

Mey Elbi — Fri, 18 Jun 2021 09:54:35 +0000

Mey Elbi

Yoga yolunu kalp yolu ve kendimizi sevme yolu olarak düşünüyorum.

Yoga annem Cyndi Lee yogaya başlayan bir kişinin şayet içine o ateş tutkusu düşerese, kendi ile aşka düşme hâli olarak anlatmıştı bir keresinde. Ama bu aşk narsistik bir şekilde, kör bir aşk değil.

Kendimizi sevme yolunda(çok basit gözüküyor) ama uzun soluklu bir yolculuk birçoğumuz için.

Kendimizi her hâlimiz ile sevmek. Özellikle istemediğimiz, bizi acıtan, görmezden geldiğimiz sözüm ona karanlık ve gölge taraflarımız ile sevmek demek. Zaaflarımız, korkularımız, arzularımız, fantazilerimiz, öfkemiz, üzüntülerimiz ile sevmek; barışmak demek. Ve can-ı gönülden inanıyorum, gölge taraflarımız ile barışınca, başkalarında gördüğün gölgelere de şefkatla yaklaşma potansiyeline erişiyorsun. O kişinin ışığını görmeye başlıyorsun. Kendi özvarlığımızı gölgeleyen ışığı. Kendini seven kişi, başkalarını olduğu gibi sevmeye başlıyor. Sevgi varlıktan gelmeye başlıyor. Ve bu çok özgür bir sevgi. Sahiplenici, kısıtlayan bir sevgi değil.

Kendimizi tüm geçmiş, şimdi ve gelecekte sevelim.

Kendimizi anlayalım, koşullanmışlıklarımız içinde, o günün şartları içinde hepimizin çocukken geliştirdiği hayatta kalma stratejileri var. O günün gerçeği içinde belki gerekli idi. Ama o hikayeye tutunmamayı seçerek, yeniden anın gerekliliği içinde kalpten cevap veren bir yerde olalım. Tepkisellikten değil, cevap veren bir yerden olsun eylemlerimiz. Bu da gerçekten başlı başına bir öz farkındalıklı çalışma, ve tepkiselliği düştüğümüz zamanda yine dövmeyelim kendimizi.

Benim için yoga iletişim kurma sanatı. Somatik bir şekilde ilk yıllarca unutmuş olduğum bedenin, beden duyumların, nefesin ile iletişim kuruyorsun. Sonra katmanların arası yolculuk derinleşiyor samimi ve çıplak bir şekilde. Duyguların, düşüncelerin, ve varlığın ile buluşuyorsun koşulsuz bir şekilde. Karanlıkta kalmış, unutulmuş, gölgede kalmış her bir yerine ışık tutararak aydınlatıyorsun. Ve kendinden başlayan bu yolculuk, başkalarına uzanmaya başlıyor.
Kendini sevmek, kendini şifalandırmak demek. Yaralarımızı sarmalamak demek.

Bu dünyaya deneyim için geldik. Burası en büyük okul. Gelişimimiz bütün deneyimlerimiz sayesinde ve araçılığı oluyor. Yüksek bilincimizin uyanmasına, bütün ilişkilerimizin şifalanmasına niyet ederek, kendimizi koşulsuz sevelim, sevgiyi almaya ve vermeye açık olalım. Kendini seven kişi başkalarını de gerçekten sevebilir ve sevilmeye izin verir.

Kendimi nasıl sevebilirim?

Her gün “Bugün nasıl hissediyorum?” ve “Gerçekten neye ihtiyacım var?” diyebilelim.

Kendi hayır ve evetlerimiz sahip çıkarak, sağlıklık sınırlarımızı çizebilelim.

Kaybetme korkumuza rağmen, acımızile hemhâl olabilelim.

Sevme yolunda, sağlıklı, samimi, dürüst, açık ve güvenli ilişkiler kurabilelim.

Kendimizi her hâlimiz ile sevelim.

Kendimiz için birşeyler yapalım, şefkatli, besleyici, kapsayıcı, sevgi içeren.

Kendimiz sarılalım.

Kendimizi affedelim. Kendimize cesaret verelim.

Yardım isteyelim, ve ihtiyaçlarımızı dillendirelim.

Acımızı hafifletmeyi öğrenelim.

Kendimizi açıklama ve doğrulamayı bırakalım.

Hata yaptığımı zaman kendimizi sövmeyelim. Deneyim dünyasında hatalarımızdan öğreniyor, ve gelişiyoruz. Ve kendimizi sevmeyi öğreniyoruz.

Uyandığımız zamanda aynada kendimize baktığımız zaman, her halimiz ile, yorgunluklarımız, kırışıklıklarımız, beyazlaşan saçımız ve gözümüzün derinliklerinde gördüklerimiz ile kendimizi doğalında sevelim, olduğumuz gibi ve gülümseyelim.

Bizimle hep beraber olan, en yakınımız olan kendimize.

Kendini Sevmek yazısı ilk önce Bağışıklık üzerinde ortaya çıktı.

Yoganın Tılsımlı Değneği

Mey Elbi — Thu, 22 Apr 2021 10:05:12 +0000

Yogaya inanan, yoganın şifasını deneyimleyen bir yoga eğitmeni ve öğrencisi olarak, kendi doğamızın içine gevşerken, doğa ve yaşam ile bağımızı canlandıran, büyüten yoganın gerçekten yayılmasını diliyorum.

Yoganın tılsımlı bir değneği var. Temas ettiği haneye, dokunduğu gönüllere şifasını çok derinden veriyor, hem de usulca. Yoga bir değişim, dönüşüm yolculuğu. Bütünlüğün içinde kabul ve teslimin olduğu bir yolculuk. Ve yolculuğunun yolcusu olmaya devam ediyorsun süreçin çeşitliliği, zenginliği, acısı ve tatlısı ile… Seni ilgilendiren gittiğin yerden ziyade, yolculuğun kendisi olmaya başlıyor. Bu yolculuktaki tavrın, bu yolculukta karşılaştıkların hem içsel hem dışsal alanında, korkuların, zaafların, gölge tarafların, oynadığın oyunların farkındalığı içinde, yolunda herşey sana aynalık etmeye başlıyor. Her gördüğün ayna da kendi yansımanın farkına varmaya başlıyorsun. Kimi zaman çok zor, karşılaştıklarına bakmak, görmek, acıtıyor. Nefes’in yani yaşamın rehberliği içinde, başka bir çaren olmadığını biliyorsun artık. Ve özün yaydığı ışığın anlık veya ömürlük, karanlığı aydınlattığını hissediyorsun. Ve paha biçilmez bir hediye oluyor senin için. Hiçbir şeye değişmeyeceğin bir hediye.

Her girdiğim dersten sonra – şükürler olsun iyi ki yoga hayatımda diyorum.

Beni merkezleyen, dengeleyen,

Tüm hiper, aceleci, telaşlı ve deliliklerimin kabulü içinde bana güvenli bir zemin hazırlayan,

Beni sarmanlayan yumuşak kollar yoga.

Kalp yolunda sevgiyi, duyarlılığı, anlayışı ve merhameti anımsatan yol yoga.

Öfkemle, hüznümle, yalanlarımla beni yüzleştiren,

Gölgelerim ile karşılaşmamı sağlayan güven duyduğum arkadaşım yoga

Bastırdığım ne varsa ifade bulmasına yardımcı olan el yoga.

Tüm kişilik ve benlik savaşımın içinde, egomdan sıyrılmama yarayani

Bütünlüğün içinde herkesle olduğum gibi özümde tane olmamı an be an duyumsatan rehberim yoga.

Ana uyanışımı sağlayan anaç desteğim yoga.

İçimdeki yaşam enerjimi ortaya çıkaran kaynağım Yoga..

Yoganın Tılsımlı Değneği yazısı ilk önce Bağışıklık üzerinde ortaya çıktı.

Sangha – Topluluk Bilinci ve Önemi

Mey Elbi — Fri, 26 Mar 2021 08:26:34 +0000

Sangha, aynı amaca ve değerlere sahip insanların bir arada oluşturduğu topluluk demektir. Birkaç zamandır topluluk yaratmanın önemini çokça kavradım.

İnsan sosyal bir hayvan. Hepimizin hayatta kalabilmek için diğer insanlara ihtiyacı var. Belki bir ilişkide kırılıyoruz ama diğer ilişkilerimizle şifalanıyor ve iyileşiyoruz.

Gittikçe bireyselliğe ve yalnızlığa itilen bir düzen içerisinde, bu farkındalıkla, bilinçli bir şekilde kavimlerimizi, topluluklarımızı yaratmamız gerektiğini düşünüyorum. İnsan paylaştıkça çoğalıyor, besleniyor, büyüyor, gelişiyor ve ancak ilişkiler aracılığı ile kendini tanıyabiliyor. Bir başkasının aynasından, yaşadıklarının süzgeci içerisinde değişim ve dönüşüm içerisine girebiliyor…

Yalnızlık demansa dahi yol açabilir. Yapılan araştırmalar yalnız yaşayan bireyler arasında evinde bir kedi – köpeği olanların daha uzun yaşadıkları gözlemlenmiş. Sonuçta bağ kurduğu bir canlısı var.

Bizim her şeyden önce ilişkisel olmaya ve kalp kalbe, göz göze bağ kurmaya ihtiyacımız var. Fizyolojik olarak sinir sistemlerimiz de bir regülasyona giriyor bir beraberlik içerisinde.

Bunun farkındalığı içinde seçimlerimizi yapmamız gerektiğini savunuyorum. Kişinin farklı farklı ait olduğu toplulukları – kavimleri olabilir. Mesela ben tango yapıyorum (pandemi öncesi bir ara hatta her akşam Milonga’ya giderdim). Benim dans ettiğim, o an içerisinde alanı paylaştığım bir topluluğum idi. Sarılarak, ve dans ederek bambaşka bir paylaşım içerisinde, sinir sistemim dengelenmiş, zihnim boşalmış, mutlu bir şekilde eve dönerdim.

Yoga yaparken de veya yoga uzmanlık eğitimlerinde de aslında birbirini hiç tanımayan, sadece benzer arayışları olan kişiler olarak bir araya geliyoruz. Ortak bir alanı paylaşıyoruz. Bu alan çok besleyici, dengeleyici ve yatıştırıcı bir alan oluyor her anlamda.

Bu dönem çokça Zoom üzerinden canlı dersler veriyorum. Ve anladım ki Zoom üzerinden canlı da olsa, arada ekran dahi olsa o saatte birçok kişi hem kendisi için hem de beraberliğimiz için bir araya geliyor. Dersin başı ve sonu bambaşka ayrılıyoruz ekran başından.

Her şeyden önce stres ve günlük hayatın koşuşturmacası ve zorlukları içinde elektrik yüklü sinir sistemlerimiz bir regülasyon içinde gevşiyor, rahatlıyor.

Tek başınalık bir gereklilik ve güzel bir şey. Kişinin kendi kendine kalabilmesi, kendisi ile dost olması, bağımlı ilişkiler yaşamadan ama uzun süreli yalnızlığın çok sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. Tek başına ama beraberiz hepimiz. Hepimizin aynı ortak değer ve ihtiyaçları var.

Sorunlarımız olduğu zamanda bunu tek başına zihnimizde çok büyütebiliyoruz, hatta çıkılmaz dar sokaklarda bulabiliyoruz kendimizi. Ama bu derdimizi bizi yargısızca dinleyen, anlayan bir dost ile paylaşınca bir boşalım içinde, rahatlama içinde bakış acımız dahi değişebiliyor. Bir kişi tek başına uzaktaki dağa çıkmayı gözünde imkansızlaştırırken, bir grup halinde, aynı dağa çıkmaya gönüllü olabiliyor.

Sanghalarımızı oluşturalım. Farkındalıkla bilinçli seçimler ile topluluklarımızı yaratalım.

Sangha – Topluluk Bilinci ve Önemi yazısı ilk önce Bağışıklık üzerinde ortaya çıktı.

Kendimizle Yalnız Kalmak

Mey Elbi — Fri, 26 Feb 2021 11:53:15 +0000

“Hayatındaki iniş ve çıkışları engelleyemezsin ama arasında akabilirsin.” Satchidananda

Bu cümle gibi bugün biraz içimdeki ruh halimin içinde akacağım.

Kendimi dinlediğim, eğitim sürecine adadığım ve yakınımdakilerle elimden geldiğince iletişim kurduğum tek başına dünyamdayım… Tek başınalığım, etrafımda birçok sevenim olduğunun farkındalığı içinde yaptığım bilinçli bir seçim. Bugün çok eski bir dost ile telefonda konuşurken, beni etkileyen bir cümle kullandı. “Tek başına insan, kendini seven insandır.” Evet, eğer kendi kendimizle dost olabiliyor ve tek başınalığımız içinde paylaşımlar ile çoğalabiliyorsak ne mutlu bize.

Geçenlerde yoga yaparken şöyle bir his belirdi içimde. “Benim beden dediğim sınırım hava ile karışıyor, benim beden dediğim sınırım yerle karışıyor.” Ve adeta mesela savasana pozunda beden ve yerin sınırı öyle bir iç içe giriyor ki aradaki sınır çok geçişken ve değişken bir şekilde birbirine karışıyor. O sınırsızlık ve boşluk ihtimalini çok derinden hissettim. O hissettiğimi ise sonrasında tanımlamaya ve anlamaya çalışıyor bugünkü zihnim…Her şey bir titreşimden oluşuyor. Hatta geçenlerde bir yogini arkadaşım 2010 yılında yapılan ama benim yeni haberdar olduğum bir araştırmayı gönderdi. Güneş titreşimlerinin sesi… Özellikle ben ilkinde bariz
“AUM” mantrasını duyuyorum. Varoluşun titreşimi ve sesi.

Hüznüm var içimde. Doğru kelimeler ve cümleler ile tam olarak nasıl ifade edebilirim bilmiyorum. Hocam Godfrey geliyor böyle zamanlarda aklıma. “Elimde değil olayları anlıyorum, görüyorum ve çok derin bir üzüntü çekiyorum.” demiştim. Ve o da şöyle bilgece bir cevap vermişti: “Daha fazla üzüntü çekmiyorsun, sadece zaten var olan üzüntünün farkına varıyorsun”. Bu tek bir cümle benim için yeterliydi ve üzüntümün içinde rahatladım. Üzüntümün içine teslim oldum. Böyle yaşıyorum bugünlerde. Kalıyorum.

Modern dünyada bir sürü kaçış yöntemi var acıdan. Ve kaçtıkça o acı ızdıraba dönüşüyor. Hep su yüzeyine vurma isteği ile. Hatta yoganın dahi bir kaçış yöntemi olduğunu düşünüyorum kimi zaman. Eğer kişi hazır değilse ne yapsın onu da düşünmek lazım o başka mesele. Uyuşturucu, ilaçlar, alkol, hipnoz etkisi yapan televizyon…Geçenlerde bir yogini ile aramda şöyle bir konuşma geçti. “Niye yoga yaparken belli bir tarzı daha çok seviyorsun?” diye sordum. Bana verdiği cevap: “Çünkü hiç durma yok, fiziksel olarak hep hareket ediyor, durup düşünecek ve bakacak, hissedecek vaktim olmuyor”. Ya da ben böyle algıladım. Peki yoga da acaba bir kaçış olabilir mi kimi zaman? Sizce ?

Nasıl ki yoga matımız kendimizi tüm katmaları ile, fiziksel bedenimizi, duygusal bedenimizi ve düşünsel bedenimizi tüm çıplaklığı ile deneyimlediğimiz bir laboratuvar, yazı yazmak da benim için böyle bir deneyim çoğu zaman. Bir ayna kendime tuttuğum. İçimi döktüğüm. Ve bugünkü yazım böyle bir ruh halinden çıkıyor. Nasıl ki yoga matının üstünde gerginliğimiz bir gözyaşı ile kendini akıtırsa, yazı da böyle bir arınma yolu benim için kimi kimi…

Bugünlerde küçücük bir dokunuş, anlamlı bir bakış, duyarlı bir cümle gözümden yaşların akmasına vesile oluyor.

Bugün böyle bir ruh halindeyim.

Yazımı bir hikaye ile bitireceğim. Bir müzisyen Buddha’ya sorar: “Telli çalgımın akorunu nasıl yapıcağım?” Buddha cevap verir “Ne çok sıkı, ne çok gevşek” Bu çok sevdiğim kısa hikayeyi hocam Cyndi Lee’den çok duydum.
Cevap bulmaktan ziyade, soru sormayı ve o soruların cevapsızlığı içinde kalmayı tercih ettiğim bir dönemdeyim. Ve aslında özün o soruların cevabını zihinsel olarak değil, içsel olarak bildiğine inandığım bir yerdeyim. Yaşamayı ve yaşayarak deneyimlemeyi tercih ettiğim bir dönem. Tıpkı yoga matının üstünde olduğu gibi…

Sevgiyle kalın.

Mey

www.meyelbi.com

Kendimizle Yalnız Kalmak yazısı ilk önce Bağışıklık üzerinde ortaya çıktı.

Disiplin Özgürlüktür..

Mey Elbi — Fri, 29 Jan 2021 14:56:55 +0000

Iyengar

Bu cümleyi bu sene duyduğum zaman bugünkü algım içinde idrak ettim.

Sevgili Üstat Iyengar’ın bu cümlesi bende yer etti.

Eskiden disiplini katı, sert bir şekilde algılardım. Ancak artık algım tamamen değişti.

Disiplininin ne kadar zor olduğunun şefkati içinde, doğru niyet, gerekli gayret, istek, inanç ile disiplinin gerekliliği inancındayım.

Ben de kendi merkezimden sıklıkla kayıyorum.

Ben de duygusal ve zihinsel stres kaynaklı kırgınlıklarım içinde, yataktan çıkmakta zorlandığım oluyor, hiçbir şey yapmama isteği, genel bir isteksizlik hâli… Bütün bunlar çok insani hâller ve zaman zaman gerekli hâller, o düşmeye, en dibi görmeye gönüllü olmak yürek istiyor biliyorum. Devamlı kendimizi meşgul ederek, görmezden gelerek, kaçarak, durmayarak bir şeyleri öteliyoruz ve bir gün bunun çok daha sert bir şekilde etkilerini hissedeceğimize inanıyorum. Ya da hayatlarımız sorumluluklarımız ve yapmamız gerekenler ile o kadar dolu ki, yine kendimizi unutuyoruz.

Duygu ve düşüncelerimizin sağlıklı salınımı içinde, durmak ve düşmek ve hissetmek çok önemli. Ama sonra içte bir mekanizma kendi kendine işlemeye başlıyor, ufacık bir çaba ile kendini ayağa kaldırmak isteyen bir sistem var. Burada iç ve dış kaynaklarımıza güvenerek, onları nasıl kullanıyoruz, çok önemli. Eminim bazen onları da bulmakta zorluk çekiyoruz. Ama yardım çağrısı içten geliyorsa kulak verilmeli.

Kısa günlük rutin ve ritüeller çok önemli bizi yaşama bağlamak ve yaşam enerjimizi oluşturmak için. Bu çok basit bir şey bile olabilir. Sabah ritüelleri oluşturmak. Sadece 5 dakika bile olsa sadece kendimize ayırmak, motivasyon oluşturmak, sadece kendimiz için potansiyelimizi gün açığına çıkarmak için vakit ayırmak çok önemli . Gün sonunda geçen günün değerlendirmesini yapmak da. Günbegün sadece 5 dakika kendimize vakit ayırarak başlamak… Kendimize dost bir şekilde yaklaşmak… Nasıl hissediyorum, neye ihtiyacım var, bunu nasıl temin edebilirim, nasıl iletişim kurabilirim, duygu ve düşüncelerimiz ile sağlıklı bir iletişim nasıl kurabilirim?

Kendimden örnek verecek olursam, sabah ritüelimde meditasyona yer veriyorum. Arkasından da içine azıcık elma sirkesi, tarçın çubuğu koyarak, hazırladığım ılık limonlu bir suyum var. Her sabah bir baharat karışımı hazırlıyorum kendime zencefil, zerdeçal, tarçın, karabiber, bir kaşık zeytinyağı ile hazırladığım. Ve bu dönemde de haftada 3 gün sabahları Ashtanga yoga pratiğine başladım. Genel bir arınma ve bu arınmanın günüme yansıması için ile zihnime netlik kazandırmak için.

Disiplin özgürlüktür. Beyin plastik bir yapıya sahiptir ve rutin içinde yapılan tekrarlar hem beynimizin düşünce yapısını, düşünme şeklini etkiler. Bu tekrarlar beynimizi olumlu bir yönde değiştirir ve bedensel bir aktiveler tıpkı fizyolojimizi olumlu yönde değiştirdiği gibi fizyolojik değişimimiz psikolojimizi de değiştirecektir.

Bu noktada insanın insana gerekliliğini anımsayarak, bilinçli seçimler yapmak da çok değerli. Seni yargısız bir şekilde kabul eden ve dinleyen bir dost, bir yürüyüş içinde birkaç kişi ile selamlaşmak, dışarı çıkmak, insan arasına karışmak, bilinçli kavimler ve topluluklar seçmek.

Ufak adımlar ile, günbegün hareket etmek, uzun vadeli bir beklentiye girmekten ziyade, günbegün, öz şefkatle, olanın kapsayıcılığı içinde, motivasyon yaratmak, kendimize sahip çıkmak, yaşama sahip çıkmak için, dünyamıza sahip çıkmak için, alan açmak, alan açmaya gönüllü olmak ve en sonunda da kendi alanlarımıza açılmak. Kendi alanlarımızdan başlayarak ufak ufak dünyaya açılmak.

Unutmayalım, keyif ve mutluluk bir ikili.

İyilik ve mutluluk da bir ikili.

İçimizdeki boşluğu ancak biz kendimiz içten doldurabiliriz. İlk kendimizden başlayarak sağlıklı ilişkiler kurmaya gönüllü olalım.

Disiplin Özgürlüktür.. yazısı ilk önce Bağışıklık üzerinde ortaya çıktı.

Yaşanmışa Adanmışlık: Yoga Nedir?

Mey Elbi — Thu, 31 Dec 2020 10:58:53 +0000

Githa Satya ailesi olarak her hafta sizlerle Bağışıklık.com’da yogaya, yaşama ve nefese dair farklı yazılarımızla buluşacak olmanın heyecanı içindeyiz!

Bu ilk yazımda, kendi yolculuğumdan esinlenerek, deneyim ve idrakıma bağlı kalarak “yoga nedir?” sorusuna cevap vermeye çalışacağım.

Yoga benim için engin bir okyanus, kendimize ve yaşanmışa adanmışlık anlamına geliyor. Var olan yaşam bütünlüğünü anlamamıza yardımcı ve vesile olan yollardan biri.

Çoğu zaman, özellikle de bugünlerde, yaşamın inişleri ve çıkışları içinde kolayca kaybolabiliyoruz. Karşılaştığımız dirençlerle yaşamın bütünlüğünü unutuyoruz. Yoga ve meditasyon gibi günlük pratiklerse, sadece bu ego-zihin-beden üçlüsünden oluşmadığımızı, çok daha fazlası olduğumuzu anımsatan pratiklerden. Bu gibi pratikler yaşamın bütünlüğü içinde zamanla gevşememizi, kabul ve teslimiyeti öğreten öğretiyor bize. Kendi koşullanmışlarımız içinde, kendimizi anlamamıza destek veriyor.

Yoga daha çok derin bir dinleme ve duyma pratiğini talep eder. Bakmak ve görmek ile ilgilidir. Gerçeği, kendi yanılsamalarımızdan sıyrılarak net görmeye olan istek ve motivasyondur. Gerçeği görmek ise sevgidir.

Yoga görünür olandan görünmez olana bakmakla ilgilidir. Kendi maskelerimizden sıyrılmamıza yardımcı olan, öze dönüş yolculuğudur. Kendimizin her haline şefkat ile kucak açma yolculuğudur. Sevgi ve şefkat yolculuğudur.

İşe yaramayan alışkanlıklarımızdan arınmamıza yardımcı olan manevi bir destektir yoga. Özgürlük ve gevşeme yolculuğudur. Kim olduğuna, ne olduğuna ve nasıl olduğuna dair, ömür boyu sürecek tutkulu bir araştırmadır.

Yoga içimizdeki var olan boşluğu dışardan sonlu şeyler ile değil, ancak kendimizin doldurabileceği gerçeğine uyanma yolculuğudur.

An be an değişen bir gerçeklik var, bir gerçeğimiz var. Hepimiz iki gün önce mutlu iken, bir diğer gün sıkılgan, bir diğer gün hüzünlü olabiliyoruz. Yoga bu an be an değişen durumlar içindeki hakikat yolculuğudur.

Yoga bağışıklığı güçlendirir, fiziksel, duygusal ve zihinsel katmanlarımızı dengeler.

En iyi potansiyelimize ulaşmamızda aracı olan, içimizdeki ışığı tümü ile açığa çıkaran bir yolculuktur yoga. Zordur çünkü disiplini, inancı, gayreti, isteği ve adanmışlığı talep eder. Ama ödülleri de büyüktür. Aşka, sevgiye, yasa, öfkemize, üzüntülerimize, keyiflerimize, coşkularımıza dürüstlükle açılmamıza aracı olur.

Yoga bağımlı ilişki döngüsünden (kahraman, zalim ve kurban) çıkmamıza yardımcı olur. Otantik ve gerçek bağ kurmamıza vesile olur. Kendimizden başlayarak, dokunduğumuz, temas ettiğimiz her şey ile yakın ve kalpten ilişki kurmamıza aracı olur.

Yoga bir değişim ve dönüşüm yolculuğudur. Öze dönüş yolculuğudur. İnsan olma yolculuğudur. Hissetmek ve duyumsamak ile ilgilidir.

Yogaya güvenin. İçinize bu ateş düştükten sonra, düşe kalka bu yolculukta kalmaya gönüllü olun yeter ki. Tılsımı çok büyülü bir yolculuktur. Kendimizi anlama yolunda en güzel yolculuk dışarıya yapılan değil, içe yapılan yolculuktur. İçimizin, bilinçaltımızın yolculuğu içinde çeşitliliği, değişkenliği, zenginliği içinde sadeleşme yolculuğudur. Yoga yargısızlığı öğreten, kapsayıcı bir tavırla yaşama kucak açmamıza vesile olan bir yolculuktur. Bu kadim öğretiye, bütün gelmiş, geçmiş ve gelecek üstatlarına ve en büyük öğretmen olan yaşama şükürler olsun.

Lütfen bize de sorular sormaktan çekinmeyin, bu beraberliğimizin yaşamın içinde ilham olmasını, yaşam yolculuğumuzda bize güç ve destek vermesini diliyoruz.

Githa Satya (Hakikatın şarkısı), yoga ve meditasyonun şifasını deneyimlemiş ve bunu paylaşmaktan, bunu aktarmaya gönüllü hocalardan oluşuyor. Aile tadında bir okuluz. Misyonumuz yoga ve meditasyonun faydalarını tatmış ve inanan hocalar olarak, yoga ve meditasyonun şifasını yaymak.

Githa Satya olarak Kadıköy şubemizde fiziksel olarak faaliyet göstermekte, aynı zamanda online haftalık dersler ve 200 ve 300 saatlik yoga uzmanlık eğitimleri vermekteyiz. Daha fazla bilgi için lütfen www.githayoga.com.tr’de ziyaretimize gelin ve bizi instagram hesabımızdan izleyin : githasatyayoga

Email : meyelbi@gmail.com, www.githayoga.com.tr

İnstagram : meyelbi, githasatyayoga

Yaşanmışa Adanmışlık: Yoga Nedir? yazısı ilk önce Bağışıklık üzerinde ortaya çıktı.